Magdalena Cydzik

Od pięciu lat patrzę na świat przez obiektyw [świadomie] - z ciekawością i nieustanną chęcią odkrywania. Jestem fotografką-samoukiem i wierzę, że aparat to nie tylko narzędzie, lecz sposób na poznawanie ludzi, a czasem miejsc. Dwa najważniejsze kursy fotografii teatralnej - na dobre rozbudziły we mnie fascynację światem sceny – jego światłem/ ciemnością, gestem, niedopowiedzeniem... W centrum moich zainteresowań najczęściej stoi człowiek — jego emocje, ekspresja. Gdy portretuję - szukam autentyczności. Fotografuję, bo nie wyobrażam sobie życia bez tego. Marzenie mam jedno - móc robić tylko to.