Pierwsze lata życia spędziłem w mieszkaniu dziadków. Wspomnienia z tego okresu zlewają dom, jego mieszkańców, zdarzenia i przedmioty w jedność. Gdy po śmierci dziadka, babcia się wyprowadziła, przedmioty – zbierane i narosłe przez dekady – pozostały. W swym nagromadzeniu zaczęły tworzyć pola pamięci, mimo że każda z tych rzeczy osobno wydawała się bez znaczenia. Badając przedmioty z mojego dzieciństwa znajdujące się w mieszkaniu babci, rozłożyłem moje wspomnienia od kolorowego bałaganu dziecięcych wrażeń do śladów po rzeczach. Korzystając z precyzji zapisu fotografii cyfrowej, skonstruowałem każdy obraz z wielu ekspozycji, aby stworzyć jak najdokładniejszy zapis przedmiotu na każdym etapie klasyfikacji. Jednak w ramach tej antynostalgicznej, niemal pseudonaukowej próby zbadania materialności pamięci pojawił ruch przeciwny – pragnienie samych
przedmiotów, aby zostać zauważonymi. Zapomniane, niepotrzebne rzeczy znalazły nowe życie dzięki wizualnej reprezentacji: od chaosu i nadmiaru danych meblościanki, poprzez dziecięcy eksces kolorów, dojrzałą, produktową klarowność, aż po ostatni etap – pył powstały po starciu przedmiotu, pozostałość, która staje się zarówno reinterpretacją, jak i upamiętnieniem. Oficjalna prezentacja wystawy w ramach Przeglądu będzie miała charakter performatywnego pogrzebu przedmiotów dzieciństwa. Zaleca się ubiór adekwatny do okoliczności.

Zapraszamy do zwiedzania od wtorku 10.02 do końca festiwalu w godzinach 17.00-19.00, z wyjątkiem niedzieli 15.02 kiedy w galerii odbędzie się „śródnisaż” o 19.00, czyli wernisaż w środku trwania wystawy. PO zakończeniu festiwalu wystawa będzie otwarta do 22.02.